تاریخچه حجاب

[neda]

حجاب در آیینه تاریخ

مروری بر چگونگی حجاب قبل از بعثت  تأثیر آن در بیشتر شدن علاقه مردم ایران به اسلام را نشان میدهد.
حجاب و پوشش نه تنها در ایران به ویژه در سودان ، مدیترانه و خاورمیانه قدمتی طولانی دارد در منطقه بین النهرین قدمت این سنت به دومین هزاره پیش از میلاد و شاید قبل از آن باز می گردد .
دلایل بسیار ضعیفی موجود است که زنان پیش از هزاره دوم میلاد نیز پوشش داشتند ؛ اما نقوش بسیار کمی از این زنان باقی مانده است که آنان را در اندرونی خانه یا فقر نشان می دهد تنها یک نمونه از نقش زنی در عراق پیدا شده که با تکه پارچه کوچکی سرش را پوشانده است .
تقریبا از سال 1800 قبل از میلاد شواهدی وجود دارد که در منطقه خاورمیانه زنان به روشهای گوناگون خود را می پوشاندند .
در کتیبه های قدیمی نیز مطلبی درباره زنان بلند مرتبه بابلی وجود دارد که به نیمه اول هزاره پیش از میلاد مسیح باز می گردد در این کتیبه ها فرمان هایی است که برای انتقام از بابلیان صادر شده است .
زنان بابلی ملزم به اجرای کارهای پست باید حجابشان را از سر بر دارند و پاهایشان را برهنه کنند .

پوشش سنتی زن ایران

حجاب نام پوششی است که در برخی ادیان برای مردان و زنان وضع شده است در ایران قبل از اسلام که بیشتر ایرانیان زرتشتی بودند استفاده از چادر رواج داشته و پوششی بوده که موی سر زنان را پوشانده و تا نزدیکی های زانو می آمده است برای همین است که چادر بیشتر از آن که سنتی عربی باشد پوششی است ایرانی .

در ایران باستان چادر قبل از حضور دین مبین اسلام مقوله ای ملی مطرح بوده است تا بدانجا که برخی محققان و اندیشمندان پوشش اسلامی را نتیجه تعامل فرهنگی بین اعراب و ایرانیان دانسته اند اما صحیح آن است که مبانی فقهی و احکام اسلامی از آنجا که بر پایه فطرت و ارزش های والای بشری بنا نهاده شده است با مهر تایید زدن بر حجاب ایرانی موجب تقویت و اعتلای فرهنگ حجاب که اکنون مترادف با پوشش اسلامی است شده است  .
تاریخ حجاب در ایران

یافته های پژوهشی نشان می دهد که زنان ایران زمین از زمان مادها که نخستین ساکنان این دیار بوده اند حجاب کاملی شامل پیراهن بلند چین دار و شلوار تا مچ و شنلی بلند روی لباس ها داشته اند .

این حجاب در دوران سلسله های مختلف پارس ها نیز معمول بوده است در زمان بعثت زرتشت و قبل و بعد از آن زنان ایرانی از حجاب کاملی برخوردار بوده اند برابر متون تاریخی ، در همه آن زمان ها پوشاندن موی سر و داشتن لباس بلند و شلوار و چادر رایج بوده است و زنان با آزادی در محیط بیرون حانه رفت و آمد می کردند و هم پای مردان به کار می پرداختند و این امور با حجاب کامل و پرهیز شدید از اختلاط های فساد برانگیز همراه بوده است .
 
 جایگاه فرهنگی پوشش در میان زنان نجیب ایران زمین به گونه ای بوده است که در دوران سلطه کامل شاهان هنگامی که خشایار شاه به ملکه "وشی" دستور داد که بدون پوشش به بزم بیاید تا حاضران زیبایی او را بنگرند وی امتناع کرد و برای این سرپیچی به حکم داوران عنوان ملکه ایران را از دست داد .

در زمان ساسانیان که پس از نبوت زرتشت است افزون بر چادر ، پوشش صورت نیز در میان زنان اشراف معمول شد .
پس با این اوصاف مردان و زنان ایرانی قوانین قرآن را به بهترین نحو درک می کردند و با انحرافات زیادی که در  دینشان به وجود آمده بود از دل و جان خواهان هر چه زودتر اسلام شدند.
 در دورن حکومت رضاخان به تقلید از حاکم ترکیه "آتاتورک" قانون لچک برداشتن از سر زنان باعث نارضایتی هر چه بیشتر ایرانیان متعصب شد
حال کو آن تعصب ، کو .........................